Bedspacers: An Erotic Romance Series: Si Niko 15

“WANNA GRAB some beer Dom, a bottle or two?”

Tumingin ako sa guwapong mukha ni Niko, nabawasan na ng bahagya ang iniisip mula kaninang umalis si Emma at ngayon ilang minuto na kaming naglalakad sa tabi ng kalsada pagkatapos niyang magyayang umalis sa gasoline station. Kung saan man papunta, hindi ko alam and for sure hindi pa kami pauwi at palayo sa subdivision ang direksiyon ng lakad namin.

Napatigil ako sa paghakbang at ibinigay ang buong atensiyon sa kaniya. Naisip ko kahit saan siguro ako dalhin ni Niko, sasama ako. I felt so happy and safe being with him na ngayon ko lang naramdaman all my life.

“Okay,” tugon ko sa kaniya inching a little closer to fill my nostrils with his peppermint and orange scent.

Iminuwestra niya ang madadaanan naming isang simpleng restaurant na may mga bar stools sa labas na siyang pinuntahan namin nang tanungin niya ako and I nodded in agreement. Pagkakuha ng apat na boteng light beer sa counter at ilang pirasong choco-nut candy, inokupa namin iyong stools sa may bandang hulihan malayo sa entrance at sa mga pang-grupong mesa na karamihan, puno na ng mga parokyanong medyo lasing na at maingay na rin ang kwentuhan. Okay ang puwestong iyon dahil malayo na kahit papaano sa ingay at magkakarinigan na kami. Hindi na rin kami mapapansin ng mga nagdaraang tao at sasakyan sa highway.

“Okay lang?” tanong niya na lalong nagpatingkad sa kaputian at pagka-pinkish ng mga pisngi ang pag-strike ng malamlam na liwanag ng incandescent bulb sa kisame. Ang lugar ang tinutukoy niya.

Hinawakan ko ang aking beer saka nilagitik ang sa kaniya. “Okay lang,” nakangiting sabi ko.

Kahit saan mo pa ako dalhin Niko, okay lang basta kasama ka.

Ngumiti siya sa unang pagkakataon mula nang umalis si Emma. Kinuha niya ang bote ng beer at sinabayan niya ako sa pagtungga ng ilang lagok. “So I assume you’re out,” sabi niya, more of saying it rather than asking.

Napatingin ako sa mga mapupulang labi niyang kuminang sa natirang beer na dinilaan niya hanggang mawala. Bigla tuloy akong nag-imagine na hinahalikan ko na ang mga labing iyon saka kinakagat ng marahan.

“Not really. Si Emma alam niya dahil sinabi ko. Sa amin naman hindi ako nag-confirm sa kanila na ganito ako, inassume na lang nila. Siguro mas okay na yon kay Tatay at least not hearing me saying it and not confirming it would not make it as real to himself as it seems to be.”

“Okay sa kanila that you’re…”

“Gay,” itinuloy ko na ang sasabihin niya. “Siguro. Ewan ko. I never told my mother about it pero alam kong alam niya na ganito ako. Hindi ko lang inamin sa kaniya ng diretso hanggang mamatay na siya sa sakit na kanser.”

Sumersyoso ang mukha ni Niko, “I’m sorry to hear that.”

Umiling ako, “Don’t be. That was three years ago. Madalas naalala ko siya pero pag naiisip ko na sobrang pinahirapan siya ng sakit niya, nakabuti na rin that she finally gave in ending her sufferings. Naging mahirap lang sa akin dahil nawalan ako ng supporter sa pamilya namin. Simula ng pumanaw siya, I was technically on my own.

“Ayaw kasi ni Tatay ang pagiging ganito ko. Nang magpasya akong kunin na kurso ay Electrical Engineering, one way to reach out, wala pa ring pinagbago ang treatment niya sa akin. Iyon kasi ang kursong pangarap niya nang binata pa kaya lang nabuntis niya si Nanay at hindi na siya nakapag-college. Kumuha na lang ng vocational course at naging Electrician. Si Kuya naman, kahit binata pa hindi ko rin naman totoong maaasahan at iyong sinasahod niya sa trabaho niya kulang pang pam-bisyo niya. Buti na lang tinulungan ako ni Tiya kaya heto nandito ako, nakakapag-aral at nakilala mo.”

Ngumiti si Niko sa huling narinig. “Malaki pala ang utang na loob ko sa Tiyahin mo.”

I kept silent, hiding the smile I felt on my lips as I realized what he meant.

“Nauwi ka pa ba sa inyo?” Binalatan niya ang isang choco-nut candy saka isinubo ng buo sa kaniyang bibig.

“Oo naman pero madalang. Kasi kahit naman umuwi ako wala ring saysay. Hindi ko naman maabutan si Kuya sa bahay at si Tatay naman deadma lang ako palagi. Para akong invisible that I cease to exists. Kaya wala rin akong kaibigan o ibang kakilala na nadala ko sa bahay. Nakakahiya lang magsama kung sakali tapos ganoon naman ang magiging pagtanggap. Nakatulong din iyon kahit papaano dahil sa tingin ni Tatay wala pa akong nagagawang ikagagalit niya na may kinalaman sa aking pagkatao at pwede pa rin siyang manatiling walang imik sa akin.”

Lumagok siya ng ilan sa kaniyang beer. “Good for you then. Not all families will act like that, some will not accept it and may be harsh and hurt you physically. Some will react badly, kick you out of house, stop your financial support and disown you for good,” lumungkot ang mukhang sabi niya.

Is he actually talking about himself? Kaya ba for the last several years he preferred to stay in the closet?

Kinalampag ko ulit ang bote niya kahit katatapos lang niyang tumagay. Sinabayan rin niya ako hanggang maubos ng sabay ang unang tig-isang bote namin.

It’s my turn to ask him pero hindi ako makapagsalita. Gusto kong tanungin kung out ba siya kahit obvious namang hindi. Ewan pero gusto ko lang i-confirm niya sa akin. Gusto kong itanong ang tungkol sa family niya pero natatakot akong baka hindi niya sagutin. Gusto ko ding itanong na sa tagal niyang itinago ang kaniyang pagkatao, ngayong nakilala na niya ako kung may balak ba siyang mag come out at kung kailan. Kung nakahanda ba siyang ipakilala ako sa mga kaibigan niya, sa mga kakilala at higit sa lahat sa pamilya niya bilang ako sakaling mag-decide kaming iakyat sa next level anoman ang meron kami ngayon.

Biglang nanghina ang mga tuhod ko at parang nagkakabuhol-buhol ang mga bituka ko na loob ng aking tiyan. Paano kung ang sagot niya ay taliwas sa gusto kong marinig sa kaniya? Paano kung kagaya din ni Cedric na bawal magtanong ang palaging sabi sa akin. Na maging kontento sa kung ano ang sabihin niya at kung ano lang ang ibibigay niya.

“Hey Dom, okay ka lang?” puno ng pag-aalalang tanong niya pagkalipas ng mahabang katahimikan at nakapako pa rin ang tingin ko sa kawalan. Nang tumango ako at pilit na ngumiti saka siya nagsalita. “Your turn. Ask me.”

Tinungga ko ang pangalawang bote ng beer hanggang bottoms up. “Hey take it easy,” sabi niyang nagulat. Pero kailangan kong gawin iyon para lumakas ang loob ko. Para kahit hindi ko man magustuhan ang isasagot niya at least mangibabaw ang tama ng alak sa sakit na mararamdaman ko.

Huminga ako ng malalim feeling light-headed nang magsimulang tumama ang epekto ng alcohol, my cheeks getting red hot. Fuck shit! Bakit hindi ko pa rin maitanong?

Niko reach out beneath the table and took my right hand in his twining our fingers together. Nadagdagan ang init sa pisngi ko sa paglapat ng aming mga palad. Fuck! Ang init ng palad niya, ang sarap sa pakiramdam making my cock to twitch suddenly.

“Dom what’s the problem? Tell me.”

No I Can’t. Sorry I just can’t!

Umiling lang ako. “Just tell me about yourself,” sabi ko pagkatapos kong makaipon ng lakas ng loob. It’s a safer question I guess.

Akala ko bibitawan na niya ang kamay ko nang magsalita siya pero nanatili iyong nakahawak sa akin at nakapatong sa kandungan ko, our fingers a couple of inches away from my cock that I felt starting to harden. “As I said before, I was an expert in hiding myself-”

“Was? As in past tense?” tinapunan ko siya ng nakakalokong ngiti.

Ngumiti rin siya pressing my fingers a little harder. “Yeah. You heard it right. Was an expert for so many years not until that morning four weeks ago, when I caught you sniffing on my brief, that was the time I surrendered and lost my expertise with you.”

Nagtungo ako ng ulo para itago ang pagkahiya thinking about it, at the same time he’s turning me on feeling the temperature around us getting higher.

He inched our hands higher, his fingers touching momentarily the tip of my cock straining against the fabric of my jeans. He gave me a teasing smile. “Going back, nobody knows about me. Pero ngayon alam mo na at alam na rin ni Emma.”

“I’m sorry about that,” guilty na sabi ko. Lalo ko lang napatunayan na may nasabi sa kaniya si Emma tungkol sa akin.

“Okay lang. She’s your friend. Mas maganda nga na sinabi mo sa kaniya. That also made me feel someone important to you to consider and think about a lot, I guess. Medyo nakakatakot lang ang pakiramdam, at the same time parang nakabawas ng pressure na may nakaalam na ganito ako at maganda ang pagkakatanggap sa akin.”

Tumingin ako sa kaniyang mga mata as my mind is drifting slowly, feeling our connected fingers, his fingers actually slightly brushing my hurting cock desperately wanting for release.

He continued as I kept silent. “May maliit na restaurant ang Daddy ko sa may bayan sa amin. Dating public school teacher naman ang Mommy ko na nag-decide tumigil para tulungan na lang si Daddy sa pagma-manage ng business.” He lifted his beer with his right hand gulping half of the contents then put it back to the narrow table where it settles before. “So what else?”

I shrugged my shoulders still not courageous enough to ask the question on my mind I wanted to get answered.

“May isa akong kapatid na lalaki, seven years older than me. May trabaho na at malapit lang dito ang apartment niya.”

“So why you opted to stay sa boarding house?” I just thought it sensible to ask.

Nag-isip siya at ilang segundo bago sumagot leaving my eyes and looking at our coupled hands resting on top of my leg. “Makakaabala lang ako sa kaniya. You know wala pa siyang asawa and I don’t want to interfere with his affairs.”

Tumango ako but I sensed there’s something more than he is telling me but that’s better compared to Cedric which is total information blackout.

Niko might have remembered something as he gazed back in my eyes, his face begins to glow with a shy smile on his lips. “May ibibigay sana ako sa iyo.”

Nakakahawa ang ngiti niya that I smiled back as the excitement painted my face. “Ano iyon?”

Iniangat niya ang balakang as his finger fished out something inside the back pocket of his jeans. Kulay pula ang unang kong nakita nang iabot niya sa akin. Kinuha ko naman using my right hand not wanting our connected hands to loose contact.

“Red brief?” tanong ko as I unfold it, my eyes darted on the dried white spots in front.

Niko’s smile broadened teasingly, “Iyan ang brief na suot ko maghapon. Hinubad ko kanina after jerking myself while thinking about you. You can keep it so you can always have a scent of me during the nights we can’t be together,” mahinang sabi niya almost a whisper saka siya kumindat.

While looking at the red brief in my palm, I felt the urge to put it in my nose and take a sniff but I stop myself. Kahit lasing na at malalakas ang mga usapan ng mga tao sa paligid, someone might look and notice me doing this fetish of mine that may be considered perversion by other people.

“Shit Niko, you don’t have any idea how hard and lustful you are making me now.”

Hinigpitan niya ang hawak sa kamay ko. After looking around and ensuring nobody’s paying attention to us, he inched our hands forward resting them directly on top of my throbbing cock pressing gently. “I know,” he said wetting his lower lip with his tongue.

“Nakakainis ka,” sabi ko sa kaniya. Nginitian lang ako. “Why do you have to tease me when I can’t do anything about to make it stop?”

“Hindi lang naman ikaw ang matigas,” sabi niya his right hand went to his left leg near his crotch, fingers gripping his bulging cock. “Mas mahirap nga sa akin, kung mapapansin mo nakapaling ‘siya’ pababa sa kaliwa. Mahirap ikambyo.”

Napangiti ako nang makuha ko ang punto niya. Badass! He’s in commando! Wala siyang brief dahil ibinigay niya sa akin. “Pilyo ka talaga Niko.”

“Only for you Dom. Only for you.”

Leaving his cock, he went for the bottle and finished the remaining half of his beer. “Itago mo na iyang brief ko,” sabi niya at nang maibulsa ko hinila niya ako patayo dragging me out of the restaurant.

“Saan tayo pupunta?”

“We cannot stay both this hard as rock without doing anything about it, can we?”

“The fuck we can’t,” sabi ko then followed him as to where god-damned place he has in mind going.

Itutuloy